News > 05-11-06 - Een korte nieuwsflash

Dezer dagen vindt in Antwerp Expo de zeventigste Boekenbeurs plaats. Ook ik ging gisteren een kijkje nemen in de hoop nog enkele werken te vinden die een mooie aanvulling kunnen betekenen voor mijn verzameling. U zult het wel verbazingwekkend vinden maar dit was slechts mijn eerste bezoek aan dit evenement en het kwam dan ook zeer indrukwekkend over. Naaste vrienden en boekenwurmen NebulA en nex en hun eega's vergezelden mij op deze queeste in de vroege en koude hersftochtend. De temperatuur is de laatste dagen zodanig gezakt dat mijn lichaam geen aanstalten wou maken om uit zijn diepe slaap en de warme dekens te komen, die het van de prille novemberkoude beschermden. Het bleef roerloos en opgerold liggen, als een sardientje in zijn metalen bakje, tot m'n gsm opgeschrikt werd door zijn trilalarm, dat een brommend geluid voortbracht op het houten nachtkastje en me traag deed ontwaken, als de zon die op dergelijke morgens met tegenzin lijkt op te komen. Ondanks het slaperige gevoel dat achter op m'n ogen drukte, slaagde een zoekende hand erin om de lawaai makende telefoon het zwijgen op te leggen. Met krakende stem liet ik NebulA weten dat ik nog niet uit de veren was, beschaamd en teleurgesteld in mezelf.

Een uurtje later dan verwacht bevonden we ons in de inkomhal van het expogebouw. Volgens nex zag ik er nog steeds moe uit maar m'n oogleden gingen nu toch langzaam de hoogte in door het zien van een plaats die leek op de planeet 'Boek'. Het leek wel of elke bibliotheek van de Benelux van zijn boeken af wou, tot groot jolijt van de duizenden mensen die zich als bedrijvige mieren door mekaar en door de bergen van boeken heen bewogen. Ze snuffelden en onderzochten alles wat ze zagen, als katten in een huis dat ze voor het eerst betraden. Kassiersters konden amper bijhouden met zakken vol boeken te steken terwijl hun bancontacttoestelletjes moeite hadden om alle betaalverrichtingen op dit hoge tempo te verwerken. Nog meer belangstelling was er voor de signeersessies van bekende auteurs en bekende Vlamingen, want als je het mij vraagt is er zeker een verschil tussen deze twee groeperingen, ook al schrijven ze beide boeken. Het ging van Luc Deflo en Pieter Aspe, over Mark Tijsmans en Peter van Asbroeck, tot Els Tibau en de Ché-kalendermeisjes, en zelfs prinses Esmeralda. Mensen troepten nog het meest samen rond de stand van Stephanie Planckaert (eerder bekende Vlaming dan auteur), die haar dagboek van een tienermoeder signeerde. Het tafereel deed me denken aan een tros bijen die aan een imker hangen.

Weerzinwekkend is het enige woord dat ik kan bedenken voor dergelijke massahysterie. En dat voor boeken die mij totaal onverschillig laten. Realitysoaps palmen niet enkel je televisie in op zondagavond, ze breiden zich tegenwoordig al uit tot op mooie evenementen als de Boekenbeurs. Met een afkeurend hoofdgebaar keerde ik me deze toestand de rug toe en liet m'n ogen over de stapels fantasyboeken glijden. Er staan er nog wel een twintigtal op mijn verlanglijstje maar aangezien er nog enkele in bestelling zijn, besloot ik om het bij twee exemplaren te houden, namelijk Nevelen van Avalon van Marion Bradley, en voor de verandering een thriller: Het Verloren Labyrinth van Kate Mosse. NebulA en Marie gingen echter zwaar gebukt onder het gewicht van al het beschreven papier waarmee ze hun rugzakken gevuld hadden. Nex op zijn beurt koos voor werken van Herman Brusselmans. Ik hield een zeer aangenaam gevoel over aan deze gebeurtenis, keerde tevreden huiswaarts en men zal mij volgend jaar dan ook zeker terugzien. En zoals u kan zien kreeg ik zowaar zin om mijn fantasy-encyclopedie weer online te zetten...